repîter [v.c.]

1. rassercî li talon (d' ene tchåsse). Dinltins on repîtéve les tchåsses sk' a todi, disk' a tant k' ele toumént a firlotches. Ene comere, dins ene cinse, ça doet passer ses shijhes a stoper les cénks, repîter les tchåsses, et a rkeude des botons (L. Somme). rl a: rassercî, renawyî, ravåder. rapîter 2. rifé l' pî (d' on meur, d' on pilé). rl a: m' sipîter.

3. (mot d' houyeu) rifé, dins on boket del paroesse k' est pus solide, li potea wice ki les bwès ki sotnèt ene galreye sont stitchîs. F. rempiéter. rl a: dipîtler.

II. si repîter [v.pr.] s' epîter co on côp. Il î rva del vesprêye, et i s' repîte co bén ddins, don ! F. trébucher.

Disfondowes: rapîter, rèpîtyî, rèpîter.

Etimolodjeye: bodje "pî", dobe betchete r-e-.

| repîtaedje [o.n.] trebouxhaedje. Prumî driblaedje; on l' epîte; i rdribele; repîtaedje; i passe houte et i måke ! F. (second) trébuchement, (nouvelle) chute.

Etimolodjeye: bodje "pî", dobe betchete r-e-.

| repîtler [v.c.] (mot d' houyeu) repîter.

| repîtlaedje [o.n.] no d' fijhaedje et no d' çou k' est fwait (accion eyet si adierça) pol viebe "repîtler".