rewoeyî (codjowaedje) I. [v.c.] dispierter. Rewoeye ti walon: il est tins ! C' ît ene loumire, èn airdiè ki rewoeyive les eures (Marie-Louise Ledrut-Choisez). F. réveiller. II. si rewoeyî [v.pr.] si dispierter. Dijhoz m' ki dji m' va rewoeyî; ki dji n' so nén el piole ! Mins les båreas sont bén la (Chantal Denis). Disfondowes: rèwèyî, rèveuyî, rèwiyî, rèwiyi, ravèyer, ravoûyè, rinvèyî. Etimolodjeye: viebe woeyî.