ricoet u ercoet / rcoet [o.n.] plaece k' i gn a pont d' grande air, ni d' plouve; plaece k' on n' î pout må. Loukîz a: åvrûle, coet, radjîsse, radjîstoe, ahoute, ahouwaedje, ahouwa. F. abri, lieu sûr, planque, refuge, cachete, retraite. >> å rcoet: bén catchî, bén å tchôd. F. à l'abri, planqué, en sûreté, en sécurité. >> esse å rcoet di: èn poleur må di. Vos estoz tertos å rcoet d' atraper l' neurasteneye (C. Massaux). F. être a l' abri de, préservé de, protégé de.

Etimolodjeye: bodje coet, betchete ri-.