ridea [o.n.]

1. pitite gordene. (ki ride so on bwès metou ådzeu del finiesse). Li cmere a saetchî l' ridea, rabaxhî l' linçoû et rliver l' camizole do pidjama (C. Denis). Loukîz a : sitôre. F. rideau (de toile).

2. (teyåte) toele. On bouxhe troes côp divant li lver do ridea. F. rideau (de fenêtre).

3. greyi d' fier, ki s' erôle pa padzeu, metou dvant les lådjès werenes des botikes. Les botikîs vont bénrade baxhî l' ridea d' fier su leus werenes (C. Denis). F. ridau métallique.

Etimolodjeye : bodje rider, cawete -ea.