ridobler u erdobler / rdobler (codjowaedje)

I. [v.s.c.] ricmincî ene anêye a scole. I rdobele pol troejhinme côp. On dit eto: dobler

II. [v.c.]

1. fote ene dobleure. rl li sinonimeye. F. rosser.

Disfondowes: r(i)dobler, (è)rdobler (è)rdoblè, r(è)doblè, r(u)dobler, r(u)doubler, r(ë)doubler, (è)rdoublè, (è)rdoubler, (i)rdoubler.

| ridoblé u erdoblé / rdoblé, rdoblêye [addj.] k' on fwait deus côps. >> pas rdoblé: sôre di danse. Et leye, ele ni ratéve nén ene mazurca, ene polca oubén on pas rdoblé (J. Schoovaerts).

| ridoblete u erdoblete / rdoblete [f.n.] (mot d' linwincieus) tourneure di stîle u mot d' aplacaedje (e toponimeye) la k' on repete on deujhinme côp li minme sacwè avou on mot sinonime do prumî, pask' on croet k' onk des deus n' est nén bén comprin. Loukîz a: doblon.

Etimolodjeye: cawete -ete, 2004.

• Dipus d' racsegnes so les rdobletes