rihiner u erhiner / rhiner [v.c.]

1. hiner co on côp. F. relancer.

2. hiner en erî (ene sacwè ki vént djinner). Pourichinel oistêye si tchapea, el fwait rispiter d' ene mwin so l' ôte, pu li rhene so s' tiesse ossu adroetmint k' on djouweu d' toû (D. Salme). F. rejeter.

Tcherpetaedje : viebe "hiner", betchete ri