rinaxhî u ernaxhî / rnaxhî (codjowaedje) [v.s.c.] naxhî. Po saveur cwè, dj' a rnaxhî dins mes vîs papîs, et dj' a sccrî a Tibî Meyî (B. Hosslet). I nd a s' sô di todi ratinde et di rnaxhî dins li spågne-måle di ses idêyes (L. Lecomte). On dit eto: randaxhî, ranxhî, naxhter. F. fureter.

Etimolodjeye : viebe naxhî, betchete ri-.

| rinaxhes u ernaxhes / rnaxhes [f.n.t.pl.] naxhes.