rinchea [o.n.] walêye. F. averse.

Etimolodjeye : viebe a môde picård "rincher" (rispåmer); loukîz a : rinchinchete; cawete -ea

| rinchnete [o.n.]

1. pitite walêye d' esté, ki rafristêye. F. averse.

2. pitite gote k' on boet après ene eurêye. F. pousse-café.

Omonimeye coinrece :

• ranxhea