rinetyî u ernetyî / rnetyî (codjowaedje) [v.c.]

1. rinde prôpe et nete. Nos avans bén shijh djives a rnetyî a l' eståcion d' Sankt-Aeyid (L. Sohy). Li cantonî rnetyive les filés d' aiwe avou on ramon et ene schoupe, et tcherdjî les mizeres dins s' berwete (M. Hubert). Li mwaisse n' è vout pont d' ôte ki mi po rassonrer l' tåvlea, rinetyî s' pupite, tcherdjî l' pwele et fé ses comission (A. Masson). Loukîz a : rilocter, disbertaker, sipurer, rapurer, rassonrer, schurer, discrahyî. F. nettoyer, astiquer.

2. (mot d’ bokion) aprester èn åbe a-z abate. Po cmincî , i fåt rceper l' tronce, et rnetyî l' pî (E/ Benoit).

3. (imådjreçmint) prinde tos les cwårs da. I l’ ontyeu vitmint rnetyî. On dit eto: netyî, ploumer. F. ruiner.

Etimolodjeye : viebe netyî, betchete ri-.

| rinetiaedje u ernetiaedje / rnetiaedje [o.n.] no d' fijhaedje et no di çou k' est fwait (accion eyet si adierça) pol viebe « rinetyî » F. nettoyage.

| rinetieu u ernetieu / rnetieu ; rinetieuse u ernetieuse / rnetieuse u : rineteyresse u erneteyresse / rneteyresse [o.f.n.] li ci (cene) ki rneteye. F. nettoyeur.