rinovea u ernovea / rnovea [o.n.]

1. rimetaedje a noû. A l' årvier, li prumire bouye di nos politicyins divreut esse do refoircî li sintimint nåcionål walon, li firté walone, come foice po-z enonder li rnovea del societé walone tote etire (L. Hendschel). F. renouveau.

2. bontins. Li moes d' fevrî nos amoenne des senes di rnovea (C. Massaux).

Etimolodjeye : bodje "nov-" (noû, novea ), betchete ri-, cawete -ea.

• Dipus d' racsegnes so li rnovea (bontins)