riployî u erployî / rployî [v.c.]

1. rimete e dobe, so lu-minme, onk u mwintes côps, ene sitofe, on papî, evnd. Vloz bén vni rployî les linçous avou mi, ô, m' valet ?

2. rimete onk so l' ôte les bokets ki tnèt eshonne d' ene usteye. Il a rployi l' mete di mnujhî, eyet l' rimete a s' taxhe. >> rployî bagaedjes: endaler.

3. (djårgonrece) spotchî pår (ene oto en èn accidint) Il ont ddja stî rployî leu bele novele oto. rl a: cabouyî.

4. råyî des houpîs d' sapéns, ki dmorèt pindous å bodje di l' åbe, tot cåzant do vint. End a-t i oyou des sapéns k' ont stî rployîs avou l' timpesse.