riployî u erployî / rployî [v.c.] 1. rimete e dobe, so lu-minme, onk u mwintes côps, ene sitofe, on papî, evnd. Vloz bén vni rployî les linçoûs avou mi, ô, m' valet ? 2. rimete onk so l' ôte les bokets ki tnèt eshonne d' ene usteye. Il a rployi l' mete di mnujhî, eyet l' rimete a s' taxhe. >> rployî bagaedjes: endaler. 3. (djårgonrece) spotchî pår (ene oto en èn accidint) Il ont ddja stî rployî leu bele novele oto. rl a: [[Motî:cabouyî|cabouyî]]. 4. [[Motî:råyî|råyî]] des houpîs d' sapéns, ki dmorèt pindous å bodje di l' åbe, tot cåzant do vint. End a-t i oyou des sapéns k' ont stî rployîs avou l' timpesse.