ripoizer u erpoizer rpoizer ((codjowaedje)

I. [v.s.c.]

1. esse eteré (a ene metowe plaece), tot djåzant d' on moirt. F. reposer.

2. rashir tot djåzant del bire, envd. Après, leyîs rpoizer 24 eures. F. décanter.

3. discrandi. C' est l' dirî ki rpoize les djambes.

II. si rpoizer u s' erpoizer [v.pr.] dimoere sins bouter, po s' discrandi. On dit eto: si raveur, si dishofler, si rischaper, si rapåyî. F. se reposer.

| ripoize [f.n.] Li veye ki monte Gruzene eyet vént mete ene låme Al coine di l' ouy del veye ki dschind Eviè l' ripoize des pôvès åmes. F. repos.

Parintêye : poize