rishonner u ershonner / rshonner I. [v.c.n.d.] awè li minme [[Motî:shonnance|shonnance]] ki, awè des airs di. I rshonne si fré. II. si rshonner [v.pr.] awè l' minme air. I s' rishonnèt come deus gotes d' aiwe. Les cis ki si rshonnèt s' rashonnèt. Les djoûs s' shujhèt mins ni s' ershonnèt nén. >> Tos les doets ni s' rishonnèt nén: Ci n' est ki d' djusse k' i gn åye di l' adire, des diferinces inte deus djins, minme des frés. | rishonnance u ershonnance / rshonnance [f.n.] cwålité di çou ki si rshonne. | rishonnant u ershonnant / rshonnant, rshonnante [addj.] ki rshonne a, ki si rshonnèt. Dit-st i l' cok d' awousse å påwion: nos n' estans waire rishonnants tos les deus (B. Hosslet.). F. ressemblant(e), similaire. >> mots a rshonnant sinse: rl a: [[Motî:sinonime|sinonimes]].