rishonner u ershonner / rshonner (codjowaedje)

I. [v.c.n.d.] awè li minme shonnance ki, awè des airs di. I rshonne si fré. F. ressembler.

II. [v.s.dj.] shonner co on côp. I m'a co rshonné ôre roter sol pavêye (M. Lejoly).

III. si rshonner [v.pr.] awè l' minme air. I s' rishonnèt come deus gotes d' aiwe. Les cis ki si rshonnèt s' rashonnèt. Les djoûs s' shuvèt mins ni s' ershonnèt nén. >> Tos les doets ni s' rishonnèt nén: Ci n' est ki d' djusse k' i gn åye di l' adire, des diferinces inte deus djins, minme des frés.

| rishonnance u ershonnance / rshonnance [f.n.] cwålité di çou ki si rshonne. F. ressemblance.

| rishonnant u ershonnant / rshonnant, rshonnante [addj.] ki rshonne a, ki si rshonnèt. Dit-st i l' cok d' awousse å påwion: nos n' estans waire rishonnants tos les deus (B. Hosslet). F. ressemblant(e), similaire. >> mots a rshonnant sinse: sinonimes.