rispeus, e [addj.] 1. nén lisse, nén doûs. El bos est rispeus, sins esse raboté. On rispeus caywea. Ene rispeuse pea. rl a: [[Motî:rexhe|rexhe]], [[Motî:graevleus|graevleus]]. F. rèche, rugueux (se). 2. nén doûs, waeraxhe, tot djåzant d' on movmint. Ene triclêye di coirbås k' volèt å raeze des fiesses Ramoenne a rispeus côps di ses toctants penas Ene poûssire di crouwesse colêye a les copetes ([http://rifondou.walon.org/declerq-rif.html#coirbaus L. Declercq]). F. rude, brutal, sauvage. Coinrece Cinte, Roman Payis.