rispeus, e [addj.] 1. nén lisse, nén doûs. El bos est rispeus, sins esse raboté. On rispeus caywea. Ene rispeuse pea. rl a: rexhe, graevleus. F. rèche, rugueux (se). 2. nén doûs, waeraxhe, tot djåzant d' on movmint. Ene triclêye di coirbås k' volèt å raeze des fiesses Ramoenne a rispeus côps di ses toctants penas Ene poûssire di crouwesse colêye a les copetes (L. Declercq). F. rude, brutal, sauvage. Coinrece Cinte, Roman Payis.