ritåve u ertåve / rtåve [f.n.] dirî d' èn [[Motî:åté|åté]], metou sol tåve, et sovint enimaadjî avou des sinnes rilidjeuses. Gn a la ene eglijhe do XVIinme sieke, rassonrêye e 1777, classêye come monumint, avou ene foirt bele ritåve, foirt viye, mins k’ a stî hapêye dins les anêyes 1980 ([[L. Baijot]]). Etimolodjeye : calcaedje riwalonijhî do F. retable, [[noûmot|2006]]. ---- * [[ritåve|Dipus d' racsegnes so les rtåves]]