rixhiner u erxhiner / rxhiner (codjowaedje)

I. [v.s.c.]

1. xhiner (purade e toirtiant s' nez) I nodèt l' air e rxhinant, come s' il årént peu d' e piede ene hinêye. F. grimacer.

2. èn nén fé voltî ene sacwè. F. rechigner.

II. [v.c.] xhiner (ene sakî), fé des xhinêyes tot s' fotant d' leye, riprinde mocresmint ses djesses u ses paroles. I m' rixhene todi. I rxhinèt leu grand-pere. Loukîz a : kitchiner F. imiter, singer, contrefaire.

| rixhinaedje u erxhinaedje / rxhinaedje [o.n.] no d' fijhaedje et no di çou k' est fwait (accion eyet si adierça) pol viebe "rixhiner". F. ricanement, sarcasme, imitation, moquerie, satire, postiche.

| rixhinåd u erxhinåd / rxhinåd, rixhinåde u erxhinåde / rxhinåde [o.f.n.] li ci (cene) ki rxhene u ki rxhene les ôtes. F. ricaneur, sarcastique, imitateur, moqueur.

Près-parint :

• raxhiner