rododo [o.n.]

1. tcherete a hôtès rujhales po moenner des biesses d' ene plaece a ene ôte. I vos spotche li francès come les cwate rowes d' on rododo tcherdjî d' fumî (Arthur Masson). I s' a rmetou avou Cacawe, Schapêye del rowe Tchåfor, Ses cotes a ras do cou A djoke so l' rododo (Philippe Antoine). F. bétaillère.

2. bele rimôke, bén rascrovowe, la k' on moenne les tchvås d' ene plaece a l' ôte. Dji shuveu ene grosse camionete ki saetcheut on rododo avou deus tchvås ddins (N. Modolo). F. van.

• Dipus d' racsegnes so les rododos