rosti (Codjowaedje) I. [v.c.] 1. cure (ene tchå) dins do boure, disk' a çk' elle hape ene bele brune coleur. F. rôtir. 2. broûler. El solea d' awousse rostixheut les tchamps; c' est c' tins la k' dj' a tchoezi por mi skepyî (R. Painblanc). Ti loukes passer les såjhons : li pretins ki fruzixh, l' esté ki rostixh, l' otone k' est frexhisse (L. Warnant). F. brûler, griller, roussir. 3. distrure. Vola les-ahans sourdous, pôreut vali k' les plouves ni les rostixhénxhe nén ! F. détruire. II. [v.s.c.] cure, broûler. Li pea des dinnes bôrêyes ås trufes voleut peter tot rostixhant, télmint k' on l' aveut tinkyî (A. Daudet, rat. pa P.H. Thomsin). Ti loukes passer les såjhons : li pretins ki fruzixh, l' esté ki rostixh, l' otone k' est frexhisse (L. Warnant). | rosti, rosteye I. [addj.] (imådjreçmint) moirt (moite), distrût(e). On s' dimande ou k' nos alans cweri Tot çki nos ramadjans vaici; Il e dmeure co plin noste årmwere; Nosse walon n' est nén co rosti (L. Loiseau). F. brûlé, cuit, grillé. II. rosti [o.n.] bea gros boket d' tchår k' a stî cût å boure. F. rôti. >> fé rosti-boli: bén magnî. Miyêye å matin, sope a midi, Trukes ritchåfêyes, c' est nosse sopé, Ci n' serè måy rosti-boli (Calixte Culot). III. rosteye [f.n.] fadêye di pwin griyî. Avancî, rén k' ene idêye, li ptite plantche k' elle a metou deus rosteyes disso (L. Somme). On fjheut des rosteyes avou deus taeyes di pwin metowes inte deus greyis tinous ådzeu des broûlantès braijhes (J. Schoovaerts). F. toast. rosteye å crås stofé sôre d' amagnî rade fwait. F. croque-monsieur. Disfondowes: rosti, rostèye, rostë, rostîye.