roudiner Codjowaedje u roudner Codjowaedje I. [v.s.c.] 1. fé on gros brut tot djåzant de tonoere, d' ene aiwe, d' on tabeur. Dj' a-st oyou roudiner l' tonire Dj' ô l' tabeur roudiner å lon (Guy Fontaine, tchanté pa Véronique Roba). On dit eto: F. gronder sourdement. 2. roter sins låtche, tot fjhant do brut. I n' fwait k' roudiner avå l' måjhone., [E1] F. trotter, trottiner. 3. zûner come on malton. F. bourdonner. 4. gargouyî, tot djåzant des boyeas. F. grouiller. 5. (imådjreçmint) tourner dins l' tiesse. Çoula m' a roudiné el tiesse tote nute. 6. aler trinner, wåler. Wice av' co stî roudiner ? (ramexhné pa J. Haust). F. vagabonder. II. [viebe sins djin] toner. I roudnêye co: l' oraedje n' est nén evoye. F. tonner. Disfondowes: roudiner, roun'ner, roudler. Etimolodjeye : erî-rfwait mot-brut "roud", cawete -iner. | roudinaedje brut d' ene sacwè ki roudene. F. grondement. Disfondowes: roudinèdje, roudinadje.