rouke [f.n.]

1. blokea d' foite tere. Repez les roukes kel djalêye n' a nén adeuri. F. motte.

2. nukete di fråle tere, di cindes aplakêyes eshonne. Èm vizaedje divént gris; Ci n' est k' ene rouke di cinde Sol blanke nive des draps d' lét Di m' veye ki va distinde (Simone del Golete). F. amas, agrégat, agglomérat.