rouwer (codjowaedje)

I. [v.c.] hiner, taper. Les rescoulés pretindént ki Tôr di l' Oûsse aveut rouwé on sôrt dissu l' måjhon k' on a fwait rbeni (R. Painblanc). F. jeter.

II. si rouwer [v.pr.] si taper. >> si rouwer so les voyes: end aler, tchessî evoye pal guere. Adon, ces-la ki s' ont rouwé so les voyes Cwand des leus ont potchî so nosse pôve payis avou leu noere pate, I frént bén d' s' è sovni, del peu di esse èn etrindjir retchessî (J. Boitte).

Disfondowes: rwer, rouwer. Coinrece Payis d' El Lovire.