rouye [f.n.] maladeye des plantes, copurade les dinrêyes, k' i lzî vént des ptitès rondès brunès taetches come des erunixheures. Mes celeris ont l' rouye (ramexhné pa C. Denis). El frumint est enindjî d' rouye (J. Coppens). On dit eto : emîsseure.

Etimolodjeye: calcaedje riwalonijhî do F. rouille (des plantes), 1920.

Parintêye:

• erouyî

• Dipus d' racsegnes so les rouyes des plantes
• Li mot "rouye" n' est nén normåldimint eployî po l' eruni (fr. rouille)