riployî / rployî I. [v.c.] 1. rimete e dobe, so lu-minme, onk u mwintes côps, ene sitofe, on papî, evnd. Vloz bén vni rployî les linçous avou mi, ô, m' valet ? 2. rimete onk so l' ôte les bokets ki tnèt eshonne d' ene usteye. Il a rployi l' mete di mnujhî, eyet l' rimete a s' tache. >> rployî bagaedjes: endaler. 3. (djårgonrece) spotchî pår (ene oto en èn accidint) Il ont ddja stî rployî leu bele novele oto. rl a: cabouyî. 4. råyî des houpîs d' sapéns, ki dmorèt pindous å bodje di l' åbe, tot cåzant do vint. End a-t i oyeu des sapéns k' ont stis rployîs avou l' timpesse. Disfondowes: r(i)ployî, r(ë)plôⁿyi, r(u)ployî, r(u)ployè, r(u)ployer, (e)rployî, (i)rployî.