sårt / -såt (dins les nos d' aplacaedje tîxhon) [o.n.] plaece la k' gn aveut on bwès, et k' on-z î a fwait des tchamps, tot råyant les åbes. Loukîz a: rou.

Disfondowes: saurt, -saut, saut, -saurt, sârt, -sârt; vîs scrijhas: sarz (1066), sars (1103), sartum (1050).

Etimolodjeye: bodje latén sarire (såcler).

| såte [f.n.] (v.v.m.) sårt. >> El Såte: no d' ene plaece d' Esneu. >> Sol Såte: no d' ene plaece di Hu. Les åbanires hapêyes ås Trouks ont lontins dmoré e l' Eglijhe Notru-Dame sol Såte (J.P. Dumont).

| sårti [o.n.] (v.v.m.) sårtêye plaece. >> El sårti: (la-minme: Saurti) no d' ene plaece di Lodlinsåt.

Etimolodjeye: cawete -i.

Parintêye :

• Li Sårt.
• sårter.

Pwaires minimoms :

• sôr (måleur k' on vs tape)
• sôre (sacwè)
• i sôte (i potche)
• sôrti (rexhe)

• Dipus d' racsegnes sol sårtaedje
• Viyaedje et plaeces ki s' lomnut "sårt"