sacristin [o.n.], sacristinne [f.n.] mambor d' eglijhe. Gn a les gurnoyes di benitî et les vîs tchenous d' sacristin ki sounèt les clotches. (C. Staquet).

|sacristeye [f.n.] Tchambe divins l'eglijhe, ewou çk'i gn a les mousmints di messe et les ôtès sacwantes k'i fåt po fé messe, et ewou, dins l'timp, on fjheut les ovraedjes di peneuse eto. Etimolodjeye: aplacaedje di deus mots laténs: sacris et secretarium.