sacristin [o.n.], sacristinne [f.n.] mambor d' eglijhe. Gn a les gurnoyes di benitî et les vîs tchenous d' sacristin ki sounèt les clotches. (C. Staquet).

|sacristeye [f.n.] tchambe divins l'eglijhe, ewou çk' i gn a les mousmints di messe et les ôtès sacwès k' i fåt po fé messe, et ewou, dins l' timp, on fjheut les ovraedjes di penleu eto.

Etimolodjeye: aplacaedje di deus mots laténs: "sacris" et secretarium.