saeyén [o.n.] cråxhe di pourcea. S' on nd avaléve ditrop, on-z hapéve li rôguea. On pô d' saeyén al goidje, ene djate di tchôd laecea Dji trovéns bén les rmédes sins ndaler å medcén Et dji n' prindéns jamwais des droukes di farmacyin (Louis Piron). rl a: shî. >> s' ecråxhî; u: >> onder do saeyén d' ene sakî: a) profiter d' lu. b) (pus stroetmint) lyi rpruster a interesses des cwårs ki vs avoz wangnî par lu. Les årtisses ki s' ecråxhént di s' saeyén schoûtént les idêyes k' il aveut l' agrè d' consyî (Florian rat pa F. Nyns). F. vivre aux crochets. Disfondowes: sèyén, sayin, sayén, sèyin, sèyé.