sibate 1 u esbate 1 / sbate 1 (codjowaedje) [v.c]

1. bouxhî so on djaeyî po fé tchaire les djaeyes. F. "gauler".

1. bate comifåt (li boure, evnd.). F. "battre".

2. (pus stroetmint) bate li bouwêye avou des bastons. Elle alént sbate li bouwêye å bî, et pu li spåmer et rispåmer deus troes côps. (A. Schmitz). F. "battre".

| sibate 2 u esbate 2 / sbate 2 [f.n.] plantche po sbate li boure, li bouwêye. >> des mwins come des sbates: des grandès foites mwins.

Tcherpetaedje

viebe « bate », rafoircixhante betchete si-