schåle u eschåle [f.n.] usteye des maçons, des [[Motî:schayteu|schayteus]], des pompîs, evnd por zels å hôt tot l' asployant so on meur. On nd a spiyî po fé, des posteures, tot les dischindant des schåles ([[E. Gilliard]]). Awè, po vs fé plaijhi, dji rmontrè dvins l' tins ki passe come on gripe on tier, come on monte so ene schåle ([[Jean-Denis Boussart]]). F. échelle. >> al copete del schåle: tot ådzeu d' ene societé, d' on pårti politike, d' on govienmint, evnd. F. au sommet. >> esse rade al copete del schåle: si måvler, monter po on rén. F. susceptible. >> fé l' schåle di voleu: mete ses mwins ene dins l' ôte po k' l' ôte monte disso come so ene schåle et griper hoûte d' on meur, evnd. F. courte échelle. Disfondowes: (è)scaule, chaule, châle, haule, hâle, hyâle, (è)skîye, (è)skeye, eskîle, (i)skîle, (è)skiêye, Pc èkièle, Gm chële, èchiële, miersipepieuzmint el mape ey el notûle [[A.L.W.]] 1.31. | schalon | eschalon [o.n] 1. [[Motî:bourson|bourson]] (d' ene schåle). Dj' esteu vijhene, dit-st ele, li viye rowe di begnon avou ene schåle k' aveut pierdou tos ses schalons ([[E. Wenkin]]). F. échelon. 2. livea des tribunås. F. instance. Disfondowes: (è)scalon, chayon [[Imådje:schalete|thumb|viye schalete tote sipiyeye]] | schalete [f.n.] 1. bårire di pateure. Ci n' est nén cwand les vatches ont bizé k' i fåt aler rclôre li schalete F. barrière. 2. hôt dvant d' on tchår, k' on mete po-z aler tcheryî å four. Cwand c' esteut po tcheryî å bwès d' tchåfaedje, i prindént on gros tchår avou des schaletes. Disfondowes: (è)schalete, halète, chalète | schålance | eschålance [f.n.] (a fé) F. hiérarchie. Etimolodjeye : forveyou viebe "schåler", [[cawete -ance]], 1994. Omonimeye coinrece : * [[Motî:håle|håle]] * [[Motî:hålete|hålete]] ---- * [[tchår|Dipus d' racsegnes so les schaletes des tchårs]]