schåye-traits u eschåye-traits[o.n., pl. des (e)schåye-traits]

1. (v.m.) (mot d' moenneu di tchvås) bwès k' on mete po schåyî les traits, inte deus tchvås atelés onk dirî l' ôte, por zels èn si nén epîter dvins. On dit eto: råye-traits, loye-traits, schåyoe.

2. (po rire) schåyoe (di cérudjin). Po-z operer do cour, i rcepèt li sternom et mete on schåye-trait po vey li tchoke-tchoke (L. Baijot). F. écarteur.

Etimolodjeye : mot d' aplacaedje viebe schåyî + no coplemint (traits).