i manke li definixha po '''schôtlêye'''}}
schôtea [o.n.] foncea do [[Motî:schô 1|schô]] (foxhale ki s' fwait dins l' schô s' i gn a on pwès dsu). Mi mwin pogne dins l' schôtea après des botons; elle endè ramoenne des beas. (O. Coutisse-Uyttebroucke).
Disfondowes: chontia, chôntia.
Coinrece payis d' Djodogne.
Etimolodjeye: bodje "schô", cawete -ea, avou on T d' raloyance.
| schôtlêye [f.n.]