schaesse [f.n.]

[f.n.] grande pîce avou ene plakete po mete si pî, k' on ndè prind deus come des crosses, po roter avou, et esse pus hôt (et passer l' aiwe, metans) u aler pus rade. On s' atindeut tertos a vir les grossès aiwes; Come on les a sovint, on-z est acostumé; on court didins a schaesses, on è reye d' astampé (L.Bernus). Des omes so des hôtès schaesses rotnut dins l' aiwe; end a onk k' a èn efant so s' dos (H. Petrez). Et les djoûs si dxhombrît; leus djambes estént des schaesses (A. Lovegnée). Dji m' a siervou do walon come d' ene haminde po monter so mes schaesses, po m' mete e valeur et fé djåzer d' mi (F. Nyns).

F. échasse. Onk (ene) k' on n' direut k' i (elle) est montêye so des schaesses: on (ene) grand(e). rl a: sikeye.

Disfondowes: (è)scasse, chache, hesse, (è)skesse, s(i)kesse.if.html>).