schaesse [f.n.] grande grande pîce avou ene plakete po mete si pî, k' on ndè prind deus come des crosses, po roter avou, et esse pus hôt (et passer l' aiwe, metans) u aler pus rade. On s' atindeut tertos a vir les grossès aiwes; Come on les a sovint, on-z est acostumé; on court didins a schaesses, on è reye d' astampé (L. Bernus). Des omes so des hôtès schaesses rotnut dins l' aiwe; end a onk k' a èn efant so s' dos (H. Petrez). Et les djoûs si dxhombrît; leus djambes estént des schaesses (A. Lovegnée). Dji m' a siervou do walon come d' ene haminde po monter so mes schaesses, po m' mete e valeur et fé djåzer d' mi (F. Nyns). F. échasse. >> onk (ene) k' on n' direut k' i (elle) est montêye so des schaesses: on (ene) grand(e). rl a: [[Motî:sikeye|sikeye]]. | schaester ([[Codjowaedje tchicter|codjowaedje]]) [v.s.c.] roter avou des schaesses. | schaessî ([[Codjowaedje lodjî|codjowaedje]]) [v.s.c.] schaester. | schaesseu, schaesseuse u schaesresse [o.f.n.] li ci (cene) ki rote avou des schaesses. ---- [[schaesses|Dipus d' racsegnes so les schaesses et les schaesseus]]