schaesse u eschaesse [f.n.]
1. grande grande pîce di bwès avou ene plakete po mete si pî, k' on ndè prind deus come des crosses, po roter avou, et esse pus hôt (et passer l' aiwe, metans) u aler pus rade. I vont a schaesse; i rotèt so des schaesses.On s' atindeut tertos a vir les grossès aiwes; Come on les a sovint, on-z est acostumé; on court didins a schaesses, on è reye d' astampé (L. Bernus). Des omes so des hôtès schaesses rotnut dins l' aiwe; end a onk k' a èn efant so s' dos (H. Petrez). Et les djoûs si dxhombrît; leus djambes estént des schaesses (A. Lovegnée). Dji m' a siervou do walon come d' ene haminde po monter so mes schaesses, po m' mete e valeur et fé djåzer d' mi (F. Nyns). F. échasse. >> esse monté so des schaesses: aveur des longuès djambes.
2. grande djambe. Il a des schaesses: il a l' air d' on lôlô (J. Coppens). Il a des fameusès schaesses (J. Wisimus). On dit eto: cråwe, sikeye.
Etimolodjeye : tîxhon "skakja" (Ny. schaats patin).
| schaessî 2 u eschaessî 2 [o.n.]
1. schaesseu. >> Rowe des schaessîs: rowe di Lessive
2. sôre d' oujhea avou des pates come des schaesses. F. échassier.
Parintêye :