schorsêye u eschorsêye [f.n.] 1. schonêye, schôtlêye (di yebes, di bwès, di pemes, evnd.). Elle a rivnou avou ene schorcêye di pemes Apoirtez è ene boune schorcêye. Ene schorsêye di triyanele; deus schorcêyes di yebe (J. Coppens). End a bén deus schorçêyes. Alez s' cweri ene schorcêye di schetes (ramexhné pa M. Francard). F. gironnée. >> aveur si schôrceye: ratinde F. être enceinte. 2. (imådjreçmint) rtamexhnêye di powinme, di tecses. Ene schorcêyes di babuzes aclotes (J. Coppens). F. textes choisis, florilège, recueil.