seracuze [o.n.] (mot d' cinsî) sôre di grosse îpe avou des arondeyès dints, saetcheye pa deus tchvås u on tracteur. Disfondowes : séracuze (omrin u femrin), siracuze, sèracuze. Etimolodjeye : no d' måke divnou cmon no (Syracuze, do no d' ene veye d' Amerike), 1920. | seracuzer [v.s.c. & v.c.] (<A HREF="http:https://lucyin.walon.org/codjowaedjes/bouter.html">codjowaedje</A>) passer l' îpe so on tcherwaedje. rahener.<o:p></o:p> F. herser.

La difèrance atère ène siracuze et ène hîrpe (herse) est ku les dints dul siracuze fujat russort et, èstant montéyes su èn axe, on les put clintchî poul z-î fwêre prinde dupus d' tère. On siracuze su les rôyes du tchèruwe pou in prèmî ctayadje des rôyes et bin souvint on l'fwêt a crwâ (dins les deus sans). La hîrpe su prind après pou fwêre in fin lit al sumince et la rcatchî après l'samadje.