seracuze [o.n.] (mot d' cinsî) sôre di grosse îpe avou des arondeyès dints, saetcheye pa deus tchvås u on tracteur. Li diferince eter ene seracuze et ene îpe est ki les dints del seracuze fijhèt rssôrt et, estant montés so èn aessi, on les pout clintchî pol z-î fé prinde dipus d' tere. On seracuze so les royes di tcherowe po on prumî ctaeyaedje des royes et bén sovint on l' fwait e croes (dins les deus sinses). L' îpe si prind après po fé on fén lét al simince et l' ricatchî après l' semaedje. (L. Baijot)
Disfondowes: séracuze (omrin u femrin), siracuze, sèracuze.
Etimolodjeye: no d' måke divnou cmon no (Syracuze, do no d' ene veye d' Amerike), 1920.
| seracuzer (codjowaedje) [v.s.c. & v.c.] passer l' îpe so on tcherwaedje. On dit eto: rahener. F. herser.