seracuze [o.n.] (mot d' cinsî) sôre di grosse îpe avou des arondeyès dints, saetcheye pa deus tchvås u on tracteur.
Etimolodjeye: no d' måke divnou cmon no (Syracuze, do no d' ene veye d' Amerike), 1920.
| seracuzer (codjowaedje) [v.s.c. & v.c.] passer l' îpe so on tcherwaedje. On dit eto: rahener. F. herser.