sibijhî u esbijhî / sbijhî (codjowaedje) [v.c.] dibijhî. Li corant d' air m' aveut tot sbijhî. rl a: dibijhlé, kibijhî, ebijhî, bijhler. F. gercer, glacer.

Etimolodjeye: viebe fwait sol bodje "bijhe", avou l' refoircixhante betchete s(i)-.

| sibijhî u esbijhî / sbijhî, eye [addj.]

1. dibijhî (eye). Dj' aveu les lepes tote sibijheyes; to sins bén: a 28 degrés dizo zero ! F. gercé(e), séché(e), crevassé(e).

2. froed(e). Elle aveut les mwins sbijheyes. F. glacé(e). >> aveur les ongues sibijhîs: aveur les ongues rafroedis et ki picèt, tot s' restchåfant.

| sibijheure u esbijheure / sbijheure [f.n.] dibijheure. rl a: picî \ piçon. F. gerçure, engelure.

| sibijhaedje u esbijhaedje / sbijhaedje [o.n.] dibijhaedje.

| sibijhant u esbijhant / sbijhant, e [addj.] ki sbijhe. F. glacial(e).

| sibijha u esbijha / sbijha [o.n.] piçaedje ås ongues k' ont stî sbijhîs, cwand i sont reschandis. F. onglée. Coinrece Basse-Årdene & payis d' Chimai.