sicalot u escalot / scalot [o.n.] 1. djonnea k' aidive li hierdî u l' poirtchî do viyaedje. F. aide, petit berger. 2. djonnea ki fwait les olivetes, metans en on batea. La vos avoz l' årtilreye do Tsår, avou les canons d' 35, li mwaisse-calonî et les scalots ki bôrèt l' canon (L. Mahin). F. mousse, employé subalterne, garçon de courses, petite main. 3. sakî ki fwait les laidès ovraedjes po on mwaisse. On pout rclamer, sins risse, ki c' est les Recsisses u leus scalots k' ont fwait l' côp (L. Mahin). F. homme de main. Etimolodjeye : bodje "calot" (calote), betchete si- dismantchante (sins calote; c' esteut l' calote ki fjheut l' hierdî). Coinrece Basse-Årdene.