siclatchî u esclatchî / sclatchî ([[Codjowaedje waitî|codjowaedje]]) [v.s.c.] rexhe tot d' on côp, tot djåzant d' on foirt brut. Ele ni voet k' des copes ki toûrnèt, Des rires ki sclatchnut come des fuzêyes ([[R. Vanorle]]). F. éclater, fuser. Etimolodjeye : viebe [[Motî:clatchî|clatchî]], refoircixhante [[betchete s(i)-]].