siclater u esclater / sclater (codjowaedje)

1. si finde et casser. On dit eto: peter. Les vivås et les "k' i vike tant k' on l' towe" resdondixhît a fé sclater les cwåreas (D. Salme). Loukîz a : sipiyî, bîler. F. éclater, se briser, se fracasser.

2. esplôzer. Li bombe a sclaté dins ses mwins. F. éclater, exploser, sauter.

| siclat u esclat / sclat [o.n.] boket d' ene sacwè k' a sclaté. Waite a twè ås sclats d' veule. F. éclat.

| siclataedje u esclataedje / sclataedje [o.n.] no d' fijhaedje et no di çou k' est fwait (accion eyet si adierça) pol viebe "siclater". F. éclatement, explosion.