sicleyi u escleyi / scleyi (codjowaedje) [v.s.c.]

1. souwer, et, dabôrd, cori, tot djåzant d' on tonea, d' on bari, d' on bûtea ki n' a pus stî ramouyî. On n' s' a pus siervou do bûtea; ça fwait k' il a scleyi et i s' a tot dismantchî. I plout a rlaye come on tonea scleyi k' åreut leyî cori, pattavå tot, ses raxhisses, ses tchinistreyes (E. Gilliard). rl a: bîler, sbîler. F. se dessécher.

2. (imådjreçmint) mori d' soe. >> Vos nos lairoz scleyi: dijheye cwand on a vnou al shijhe, et k' on n' vos vude rén a boere.