siclimbe, esclimbe / sclimbe [o.n.]

1. gros bwès bén droet, on mete a on mete et dmey et dmey long. Les sclimbes sont metowes dressêyes dins l' for ; li pus foite tchåleur va dner do fier di meyeuse cwålité (C. Massaux). Li comere avize deus belès sclimbes les vni stamper et les stitchî padrî l' tcherete, po l' pleur wårder a plat (C. Denis). Loukîz a : schene, schinete, schete. F. "grande bûche, étai".

2. (pus stroetmint, mot d' houyeu) boket d’ bwès, 3 a 5 cm lådje, et 1,20 a 1,80 m. long, po mete so les måjhires di fråle tere, u po rfé les plafonds d' ene taeye ki s' leyént aler. ^[1] El tcherpinte dischind do pilé sol voye ; les béles, å toet, shuvnut l' inclinåjhon, marcant les havêyes, erloyeyes dins l' ôte sinse pa les sclimbes (F. Callaert). ^[2] F. "lambourde".

3. (mot d’ houyeu) ancyinne muzeure di l’ ovraedje d’ èn ovrî d’ taeye ki valeut 1 mete 60. Cisse samwinne, dj’ a fwait deus béles et on sclimbe.

| siclimbea, esclimbea / sclimbea [o.n.] pitit bwès metou po-z astoker ene foye di veule, pol poirter d' ene plaece l' ôte.