sicrijha u escrijha / scrijha [o.n.] (mot d' linwincieus)

1. manire di scrire. I shuvèt tertos li scrijha Feller. F. graphie, écriture. >> vî scrijha: manire di scrire les mots walons el Moyinådje (900-1600). On dit eto: scrîta. F. "scripta", ancien wallon, "vieux français".

2. troke di letes k' a ene metowe valixhance dins l' ortografeye d' on lingaedje. F. graphe, graphie. >> betchfessî scrijha: sicrijha ki rprezinte sacwantès manires di prononcî on mot, dins on lingaedje ki si rfond. F. diasystème orthographique, "archigraphème".

Etimolodjeye: viebe sicrire, cawete -a, avou l' sinse "manire di fé l' fijhaedje".

• Dipus d' racsene so les scrijhas do walon.
• Dipus d' racsegnes so les betchfessîs scrijhas.