sicrire u escrire /
scrire (codjowaedje) [v.c.] fé des måkes, todi les minmes so on papî, ene rotche, evnd, ki rprezintèt les mots et les fråzes d' on lingaedje.
| sicrît u escrît / scrît [o.n.] sacwè scrîte pa ene sakî. Loukîz a: papîscrît. F. écrit.
| sicrijhaedje u escrijhaedje / scrijhaedje [o.n.] no d' fijhaedje et no di çou k' est fwait (accion eyet si adierça) pol viebe "sicrire". F. écrit, texte, ouvrage, œuvre, production littéraire, publication, rédaction, écriture, formule, style.
| sicrijheu u escrijheu / scrijheu; scrijheuse u scriresse [o.f.n.] li ci (cene) ki scrît. Scrijheu, ça n' s' aprind nén; fåt-st aveur li tiesse fwaite po ça (C. Wilmotte). Loukîz a: oteur. F. écrivain, scripteur, auteur, homme de lettres.
| sicrijhåve u escrijhåve / scrijhåve [addj., padvant u padrî] ki pout esse sicrît, sins rujhes. Çou k' vos m' dimandez la, c' est on papî ki n' est nén scrijhåve. F. possible (à écrire).
Etimolodjeye: cawete -åve, 2004.
Parintêye :
Mots d' aplacaedje:
Minme sitok etimolodjike.