sicwårer (codjowaedje) [v.c.] mete (on bwès, ene pîre) di sicwere. Sol cape, ene sôre di banc di scrinî, gn av' li plaene, avou on crotchet å coron k' on-z intréve dins èn anea po fé contrupwès po scwårer les betchetes et les talons (R. Dedoyart). Li schåle do mônî s' asployive conte li gros sômî d' tchinne k' on-z aveut a poenne sicwåré (R. Dedoyart). F. équarrir.

Etimolodjeye : viebe fwait sol bodje "scwere", avou candjmint d' voyale.